1. Magdalena Wróbel: Co się stało w Twoim życiu, że postanowiłeś
                                zostać masażystą?
    Michał Suszczyński: Zawsze chciałem robić coś innego i wydawało mi                               się, że masaż to jest właśnie to. Bardzo mi się
                             spodobało i dobrze mi szło. Ubolewam tylko nad
                             tym, że jest w tej chwili bardzo dużo ludzi w tym
                             fachu o małych umiejętnościach, a to może być
                             niebezpieczne przede wszystkim dla pacjentów.

2. MW: Jak się znalazłeś w zespole?
    MS: W tej sprawie miałem po prostu dużo szczęścia, bo to menago
           Adam Pawłowski znalazł mnie poprzez swoje rozmaite kontakty
           i najwyraźniej uznał, że się sprawdzę, bo inaczej by mnie tutaj
           nie było... (uśmiech)

3. MW: Jak Ci się współpracuje z zespołem?
    MS: Z zespołem współpracuje mi się bardzo dobrze, pewnie dlatego,
          że większość teamu jest młoda, chociaż muszę przyznać, że z
          bardziej doświadczonymi zawodnikami też się doskonale
          rozumiem. Zostaje tylko kwestia jak im współpracuje się ze mną

4. MW: Jaka jest Twoja rola w zespole?
    MS: Moja rola polega na opiece nad zawodnikami, pomagam im w
         szybszej regeneracji i powrocie do zdrowia. Jak powszechnie 
         wiadomo, piłka ręczna jest jednym z najbardziej kontuzjogennych           sportów zespołowych, więc przeciążenia, które przyjmują
          zawodnicy są duże. Moim celem jest usprawnienie aparatu
          mięśniowego i więzadłowego tak aby organizm zawodnika
          osiągnął jak najlepszą formę. Ostatnio przypadła mi jeszcze 
          rola suplementacji zawodników.

5. MW: Czy w Twoim odczuciu istnieje różnica między pracą np. w 
           szpitalu, a pracą ze sportowcami. Jeżeli tak to jaka ona jest?
    MS: Oczywiście, że istnieje taka różnica. Co więcej jest ona ogromna.
          Inaczej pracuje się ze sportowcami, a inaczej z pacjentami w
          szpitalu. Wiadomo, że spotyka się zawodników z różnych
          dyscyplin na oddziale lecz więcej jest pacjentów, których
          dolegliwości są obszerniejsze. Tu trzeba mieć mocne nerwy, bo
          to ciężka praca i bardzo dużo jest pacjentów przychodzących na
          zabiegi na różne dolegliwości bólowe. Natomiast sportowców
          trzeba przygotować do wzmożonego wysiłku aby modli dać z
          siebie wszystko na treningu i jeszcze więcej na meczu, a ich
          organizm był przygotowany na takie obciążenia.

6. MW: A teraz już ostatnie pytanie. Czy wcześniej interesowałeś się
           piłką ręczną? Czy śledziłeś poczynania polskich szczypiornistów?
           A może dopiero teraz masz zamiar to zmienić?
     MS: Z natury jestem człowiekiem aktywnym, lubię sport i zawsze
           wolałem coś robić, niż oglądać. Nigdy nie byłem jakimś wielkim
           fanem żadnego sportu. Wiadomo czasami oglądałem różne
           mecze, w tym także piłkę ręczną. Lubię ten sport, bo jest on
           bardzo dynamiczny, bardzo dużo się dzieje na boisku. Teraz
           moje zainteresowanie szczypiorniakiem na pewno się zwiększy,
           bo widziałem już kilka meczy moich kolegów i muszę przyznać,
           że niekiedy emocje były tak wielkie, że aż ciarki mi przechodziły
           po plecach.

MW: Bardzo dziękuję za rozmowę i życzę samych sukcesów.
MS:  Dzięki.